Էլիզա Գալստյանի վկայությունը՝ UFAR-ի իրավագիտության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսի ուսանողուհի

Այս վկայության մեջ Իննա Հովհաննիսյանը կիսվում է Ֆրանսիայում անցկացվող իր պրակտիկայի վերաբերյալ իր տպավորություններով և փորձառությամբ։

Ներկայումս ես հնարավորություն ունեմ յոթշաբաթյա պրակտիկա անցնելու Ֆրանսիայում՝ Hexacte գրասենյակում, դատական կատարածուների (commissaires de justice) մոտ։ Սա արժեքավոր հնարավորություն է՝ ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ անձնական տեսանկյունից։

Պրակտիկան անցնում է չափազանց հարստացնող ձևով․ ես մասնակցում եմ իրական մասնագիտական առաջադրանքների, ինչպիսիք են արձանագրությունների կազմումը, վտարումները և բազմաթիվ այլ գործընթացներ։ Սա ինձ հնարավորություն տվեց բացահայտելու հետաքրքիր մասնագիտություն, որը զգալի տարբերություններ ունի Հայաստանի համեմատ, որտեղ դատական կատարածուներն իրենց գործառույթներն իրականացնելիս ունեն ավելի սահմանափակ անկախություն։ Ֆրանսիայում դատական կատարածուներն ունեն ավելի լայն դերակատարում՝ ավելի մեծ ինքնուրույնությամբ և պատասխանատվությամբ, ինչը մասնագիտությունը դարձնում է հատկապես դինամիկ։

Ես բախտավոր եմ, որ շրջապատված եմ հոգատար և աջակցող մասնագետներով, որոնք օգնում են ինձ ոչ միայն զարգանալ իմ մասնագիտական ոլորտում, այլև ավելի լավ հասկանալ ֆրանսիական մշակույթը։ Սա հենց այն փորձառությունն է, որը ես պատկերացնում էի՝ ուսուցողական և զարգացնող միջավայրում, մարդկային ջերմ ու բարեկամական մթնոլորտով։

Ես ապրում եմ Մարտիգում՝ փոքր, հանգիստ և գեղեցիկ քաղաքում, որը գտնվում է Մարսելի մոտակայքում։ Ես ամբողջովին սիրահարվել եմ այս վայրին։ Ի տարբերություն այն պատկերացման, որն ունեի Ֆրանսիայում արագ և ակտիվ կյանքի մասին, այստեղ մարդիկ ժամանակ են հատկացնում ամեն ինչին, և կյանքի հանդարտությունն իսկապես տպավորիչ է։ Այստեղ կենսակերպը շատ կազմակերպված է․ մարդիկ ճշտապահ են, կարգապահ և մեծ նշանակություն են տալիս կանոնների պահպանմանը՝ լինի դա տրանսպորտում, վարչական համակարգում կամ նույնիսկ առօրյա շփումներում։ Հայաստանում կյանքը հաճախ ավելի ինքնաբուխ և ճկուն է՝ այլ մթնոլորտով, ավելի շատ հիմնված իրավիճակային մոտեցումների վրա, բայց նույնքան ջերմ ու հյուրընկալ։

Ֆրանսիացիները, որոնց ես հանդիպել եմ, ավելի հյուրընկալ և ժպտերես են, քան ես պատկերացնում էի։ Այստեղ երբեք քեզ օտար չես զգում, ինչը այս փորձառությունն ավելի գեղեցիկ է դարձնում։ Իմ առօրյան անցնում է պրակտիկայի, ծովափնյա զբոսանքների, տեղական խոհանոցի բացահայտման և մարդկանց հետ շփումների միջև։ Ես փորձում եմ հնարավորինս հանդիպել նոր մարդկանց, փոխանակվել մտքերով, ստեղծել մարդկային և մասնագիտական կապեր, քանի որ խորապես հավատում եմ, որ հարաբերությունները նույնքան կարևոր են, որքան մասնագիտական հմտությունները։

Ցանկանում եմ իմ խորին երախտագիտությունը հայտնել իմ համալսարանին և CCIFA-ին այս բացառիկ հնարավորության համար։ Այս պրակտիկան կարևոր շրջադարձային կետ կլինի իմ ճանապարհի համար՝ ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ անձնական մակարդակում։

Իննա Հովհաննիսյան
Հայաստանում Ֆրանսիական Համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսի ուսանողուհի